Esin Guliyeva
@esoooli
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Bəzən həyatın ağır günləri olur, bəzən hər şey çətin gəlir… Amma unutma, hər səhər günəş yenidən doğur və hər yeni gün yeni bir ümiddir. İnsan qəlbi bir dəfə sevinci dadanda, o hiss heç vaxt tam itmir. Yalnız bir az dərinlərə çəkilər, gözəl bir andan yenidən doğmaq üçün fürsət gözləyər.
Həyat elə budur — bəzən kədər, bəzən sevinc, bəzən həsrət… Amma hər şeyin içində gizli bir gözəllik var. Bəzən bir uşağın gülüşündə, bəzən səhər çayının qoxusunda, bəzən də göydə bir buludun arxasından boylanan günəş işığında. Həyat kiçik sevinclərlə gözəldir və biz onları görməyi bacardıqca, qəlbimiz daim işıqla dolacaq.
Unutma — sən dəyərlisən, sevilməyə layiqsən və dünyanın ən gözəl hissləri bir gün sənin qapını döyəcək. Hər şey yaxşı olacaq, çünki ürəyində yaxşılıq daşıyan insanlar heç vaxt tək qalmır. Sevgi, ümid və xoşbəxtlik sənin yolunu gözləyir. Sadəcə inan və gülümsə… Çünki sənin gülüşün bu dünyanın ən gözəl işıqlarından biridir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gazze!
Dünya tuhaf bir yer…
Bir yanda kahkahalar yükseliyor, diğer yanda çığlıklar…
Bir sofrada çeşit çeşit yemek varken, bir başka yerde bir lokma ekmek hayal oluyor.
Bir çocuk oyuncaklarıyla oynarken, başka bir çocuk yıkıntılar arasında annesini arıyor.
Ve biz, çoğu zaman sadece izliyoruz.
Bazen sessiz kalıyoruz, çünkü o acıya bakmak bile zor.
Bazen inanıyoruz ki, bizim sesimiz neyi değiştirebilir ki?
Ama belki de bu sessizlik yüzünden hiçbir şey değişmiyor…
Ben de sustum uzun zaman…
Ama artık içim el vermiyor.
Gazze’de çocuklar korkuyla gözlerini açarken, biz huzurla uyuyorsak…
Bir şeyler yanlış demektir.
O yüzden yazıyorum şimdi…
Geç kaldım belki ama geç değil.
Çünkü bir yerlerde insanlar hâlâ umutla yaşıyorsa, biz de hâlâ insan kalabilmişiz demektir.
Kalbinde bir parça vicdan olan herkese…
Sessiz kalma.
Evimin bir odasını %100 böyle yapacağım. Bu benim en büyük arzum demeyeyim de, isteklerimden biri. Kendime her zaman bir “huzur köşesi” yaratmaya özen gösteriyorum. Bazen bu evde mümkün olmuyor, malum, semt bizim ama ev kiralık. Yine de mutlaka bir şekilde böyle bir alan oluşturuyorum. Mesela güzel bir sahil kenarındaki kafede, en güzel ve en sakin masayı kendime aitmiş gibi benimsemek gibi…
