EA
@esopie
Şu anda okuduğu kitap
Labirent oyunu gibi: Küçük labirentin içindeki ağır bilye benim. Bazen yaslanacak bir duvar bulup bir anlığına soluklanabiliyorsun, ama sonra yeniden hareket etmek zorundasın; dünya sağa sola eğiliyor, bir deliğe düşüyorsun, bilye yer altındaki tahta zemine çarpıyor ve sen bir anda yok oluyorsun. 
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Beni tekrar sevmesi için ne yapabileceğimi düşünüyorum.“
“Ah, Vidar,” dedim ve yutkunduğumu duydum. “Hiçbir çocuk böyle bir şeyi düşünmek zorunda kalmamalı. “