Hiçbir şey kusursuz değildir. Bayan Hopewell'in en sevdiği sözlerinden biriydi bu. Diğer bir sözü de şuydu: Hayat bu! Bir diğer sözü, hatta en önemlisi de şöyleydi: Eh, herkesin fikri kendine.
Görünüşüne bakılırsa gençten bir adamdı, ama halinde tavrında, feleğin çemberinden geçmişlere, hayatın ne mene bir şey olduğunu çözmüşlere mahsus sessiz sedasız bir hoşnutsuzluk vardı.
Yaratıcısına sunmak üzere öbür dünyaya götürüp götürebileceği yegane şey olduğunu anladı merhametin ve kendinde bunca az bulunmasından duyduğu utançla yüzü birden ateş basmış gibi kıpkırmızı kesildi.
Dede torundular aslında, ama iki kardeş kadar benziyorlardı birbirlerine, kardeş derken de aralannda fazla yaş farkı olmayan iki kardeş; zira gündüz gözüyle bakıldığında Bay Head'in genç bir havası vardı, buna karşılık oğlanın sanki her şeyi şimdiden bilirmiş de o bildiklerini bir unutabilse pek memnun olacakmış gibi görmüş geçirmiş bir hali vardı.