“Rağmen kelimesi şüphesiz dünyadaki en fedakâr kelimeydi. Bir şeyi, bir şeylere ‘rağmen’ yapıyorsanız bu, yaptığınız şeyin şüphesiz ne kadar değerli olduğunu gösterirdi.”
“Sevmek böyle bir şeydi aslında. Kusursuzu aramıyor, onda bulduğunuz kusurları seviyordunuz. Sevilen kişi kusurların birleşiminden doğan mükemmelliğin ta kendisiydi.”