Esra
@esragorur
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yol çok garipti, insanın karşısına ne çıkaracağı hiç belli olmuyordu. Ne çıkarırsa çıkarsın, bana bir şeyler öğretmek için çıkarıyordu.
Tren raylarına bakarken Tezer Özlü'nün bir kitabında altını çizdiğim cümleler aklıma gelmişti. "Tren raylarını severim. Bağımsızlığı, gidebilmeyi, kalmak zorunda olmamayı, uymak zorunda olmamayı anımsatır. Tren rayları bir tür bağımsızlıktır benim için, " diyordu Tezer Özlü.
Yol, kendine bir yer bulamamış kişinin özlemidir.
Kendi yerini yerleşikte bulamayan kişi, onu yolculukta arar.
Üstelik yeni kurduğumuz o düzendeki umutsuz boşluğa inat doğada muhteşem bir huzur vardı. Bu huzurun içinde kaybolmanın tadına varmışken eskiden beni mutlu eden şeyler, artık yeterli gelmiyordu.