Kemal Sunal filmlerinde daha toplumsal konular vardı. Gülerdik de ağlardık da. Yoksulu da görürdük zengini de. Ama şimdi geldiğimiz noktada, dizilerde saray gibi evler, villalar var. O diziyi izleyen de hangi kesim biliyorsunuz tabii. Orta sınıfın da altı, evinden çıkmayan kadınlar, onların çocukları, özellikle kızları.. Sonra bu insanlar kolaycılılığa kaçmaya başlıyor. “Benim neden böyle bir evim yok? Neden ben buna sahip değilim?”
Eskiden toplum daha sabırlı, kanaatkâr, üretken bir yapıdadır. Şimdi dizilerde gördüğümüz hayatlar gerçek sanılıyor, insanlar çaba göstermeden her şeyi elde etmek istiyor..