Büyükler tanımlarını yitirmişlerdi çocuklar ölünce.
Her şeye eşya hallerinin değil madde hallerinin adı deniyordu bu yüzden.
Masaya tahta.
Tabancaya çelik.
Kurşuna yağmur.
“Bir yaram var! Ona merhem vurman,
Bir hayaldir ki gönülden taşıyor.
Ayırırken bizi yollar ve zaman,
Sana kalbim daha çok yaklaşıyor.”
Hüseyin Nihâl Atsız