Uzak ülkeler çekmeli seni,tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak,bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiç birşeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederde yaşamalısın,namusluca ,bütün benliğinle
Çünkü acılar da , sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim birşey var;
Yaşadın mi büyük yaşayacaksın ,ırmaklara,göğe bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey ,hayata sunulmuş armağandır
Ve hayat sunulmuş bir armağandır insana
Ataol Behramoğlu