"Gece yarısı tüm aşıklar."
Daha önce hiç duymadım ya da görmediğim bir kelime öbeği de ama bir yerlerde okuduğum ya da izlediğim bir filmin veya bir şarkının adı olabileceği gibi, tamamen içimde bir yerlerden gelmiş de olabilirdi. Bilmiyordum. Işığın altında el yazıma bakarken, ilk defa belirli bir amaç gütmeden bir şeyler yazdığımı fark ettim; başka birinin müsveddesine ya da taslağına bir yorum değil, boş bir kağıda kendi kelimelerimi yazıyordum. Bu kelimelerin ne olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu ne işe yaradıkları ya da ne anlama geldikleri hakkında hiçbir fikrim yoktu, ama onlara baktım ve kalbime ulaşıp orada oyalandıklarını hissettim :)
Tam olarak tarif edemediğim bir şekilde kendimi üzgün, rahatlamış, buruk ve biraz da kızgın hissediyordum ve bedenim her geçen saniye daha da küçülüyor gibiydi. Ne zamandır beklediğimi bilmediğim bir anın, şimdi içindeydim. Geçtiğimiz bir buçuk ay boyunca onunla buluşmayı ne kadar çok istemiştim. Onu ne kadar sık düşünmüştüm. Kalbim yeniden uyanan bu duygularla dolup taşıyordu ve ben farkına bile varmadan artık konuşamaz hale gelmiştim...