Nietzsche bu tabloyu şöyle özetler: “Cahil bir toplum, özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi, hiçbir zaman özgür bir seçim yapamaz. Sadece seçim yaptığını zanneder. Cahil toplumla seçim yapmak, okuma yazma bilmeyen adama hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır! Böyle bir seçimle iktidara gelenler, düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalim ve madrabaz hainlerdir.”
Reklam
İzmir’e Naat..
Renkli resimlerle bezenmiş beyaz bir tişört, ayağında rahat bir spor, kordonda hiç acelesi yokmuş gibi yürüyen 30’lu yaşlarında, enerjik ve aydınlık biri benim için İzmir.
Yüzündeyse hafif bir tebessüm, bakışlarında da bir derinlik var. Hani böyle Göztepeden Karşıyaka sahiline bakar gibi düşün.
Saçları o körfezin rüzgarında biraz dağılmış olsa da, bu ona daha özgür bir hava katıyor.
Ama sen İzmirimin gün batımısın.
Hava hafif esmere dönerken ki anısın.
Yoğun, karmaşa ve telaşın ardından batan güneşin gökyüzünün renklerini ufuk çizgisiyle ayırdığı bir gün batımı.
İnsanını kaostan uzaklaştırıp dingin ve sakin bir ruh haline bürüyen bir hava.
İşte sen de benim böyle bir İzmir akşamımsın.
Bi alıntı
Güzel bir yere gidersin O da yanında olsun istersin,
kendini güzel hissedersin keşke O da görseydi dersin, sevdiğin bir şey dinlersin O’na da atmak istersin, iyi yemek pişirirsin O da tatsın istersin. Sevmek budur, zamanın arta kalanında anımsamak değil…
1 Nisan
Eskiden 1 nisan şakaları yapılırdı şimdilerde kimsenin şaka yapası yok. Çünkü ülke komple şaka gibi değil mi?
Sabaha Kadar
Bir an kulağımda çınladı sesin
Ruhumu dolaştı ılık nefesin
Uykuyu gözümden sildi hasretin
Gözümü yummadım sabaha kadar
Reklam