Sonra seni göğüs kafesimde uyutup
Nefesime kokunu asacağım
Yıldızlar kaymaz sevgilim inanma
Ama annem sahiden öldü
Bunu çocuk kalbim gördü benim
Düşerken kanayan dizlerini öperim senin
Biraz ağlamak istermisin
Omuzlarım müsait
Hadi bana gül de
Ama ama öp öyle
Sonra biraz kirpiklerine uzanacağım
Biraz dudaklarına şiir ısmarlıyacağım
Müsaden varmı.?
Hadi bana gel de.
Gelirim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birçok filozof, özellikle Stoa filozofları sürekli ölümü düşünerek yaşamamızı ve ölümü aklımızdan çıkarmamamızı tavsiye ederler.
Sürekli ölümü düşünerek yaşamak mümkün müdür?
Seni bir makine biçimine sokmuşlar. Seçme hakkını elinden almışlar. Toplumun kabullendiği davranış türlerine boyun eğmek zorundasın. Sadece iyilik yapmakla görevli küçük bir makinesin.”
Hüznümün ortasında yaşım yirmi beş
Küçükken gördüğüm siyah rüyalar mavinin ırzına girdi
Ömrümün katiliyim
En güzel müzikleri dinlerken ruhum
Fiyakalı küfürler boşalır ağzımdan
Ve ne zaman yalnızlığımı hissetsem
Ölü taklidi yaparım
Tanrım !
Hani senin kulların sana ibadet etmek için ellerini semaya uzatır.
İşte ben onlardan değilim affet beni.
Ben ibadetimi şiir ile yaparım.
Biliyorum yolun sonu karanlık tıpkı hayatım gibi.
Otobüs durağında vapur bekler gibi verayı bekledim.
Bataklığa saplanmış kötü çocuğum.
Tanrım kızma bana.
Elimizde ne kaldı'ki bu kavgadan
Bu kendini unutmuş gecelerden.
Dışarda aralık ayının ağrısı
Ağır ağır yürüyor üzerime.
Mendil satan çocukların avcunda üşüyorum.
Sokaklar soğuk
Vicdanlar soğuk
Neden ölemiyoruz Evra.?
Ciğerimiz paramparça
Yüreğimiz aşşağlık acılara gebe..