... suskun kalınmış bir telefon araması, ...
Yalnızlığıyla bile bir araya gelemeyecek kadar ıssız.
Bütün bunlara rağmen hayat, yine de anlamlı bir cümle kurabilme isteğidir.
İnsanın kendini tamamlayabilme isteği.
..., her şeye kırgın bir ruhun kendini onarabilme çabasıdır.
..., kendi ıssızlığıma terk ettiğim kelimeleri, ... arıyorum.
Hevesleri, beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmemiş mektupları, susuşları ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan.
Dışarıya dolaşmaya çıkıyorum bazen.
...
Kim bilir, belki de olup bitenlerin bir kısmını anlattıkça cesaretimi toplar ve günün birinde atıveririm kendimi bu sokaklara.
...
Geç kalıyorum sonuçta.
Hayatla aramdaki bu fark hiç kapanmadı.