Elif Uğur
@eu___
Ölüm adil bir yargılanmanın ilk duruşmasıdır.
Umut...
Her daim
48 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·95 syf.·
2020 8. kitabı
Reklam
Mutluydu ve en ufak bir şey bile onun yüzünü güldürmeye yetiyordu.
Ruhumun en gizli köşesinde kendi varlığımı sürdürüyordum ve düşlere inanıyordum.
.
.
.
.
.
.
Pencereyi açtım. Ve de yüreğimi. Odaya güneş doldu, ruhuma aşk...
Varlığımızın dizginlerini biraz olsun onun eline verelim. O çocuk, her günün bir önceki günden farklı olduğunu bilir.