Evin
@evimak
Öğrenci
Van
Hakkari, 20 Kasım 1998
35 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Öyle güzel saklarsın ki içinde olanı, kimse bilmez neyi yaşadığını. Gülersin, konuşursun, hayat normalmiş gibi devam eder... Ama içindeki sessizlik, dışındaki gürültüden daha ağır gelir. Sevmemişsin sanırlar, oysa sen en çok orada kalmışsındır.
Acımıyormuş gibi yaparsın, ama gece olunca gözlerin anlatır her şeyi. Çünkü bazı yaralar ses çıkarmaz, sadece derine işler...
Reklam
Sonra bir gün, sessizliğin bile bir dil olduğunu fark ettim. Belki de bazı hikâyeler anlatılmak için değil, yaşanıp içinde gömülmek İçindir. O yüzden artık anlatmıyorum. Çünkü biliyorum; herkes duymak istediğini duyacak, görmek istediğini görecek. Ve ben, sustukça kendime biraz daha yaklaşacağım.
Vaktiyle çabaladığım ama sonunda kendimi üzmekten başka bir yere varamadığım o kadar konu var ki...
Verdiğim onca emeğin bir toz zerresi kadar bile kıymeti olmadığını gördüm. Aldığım onca yaranın hiçbir şeye değmediğini öğrendim. Çok şey yaptığımı zannederken hiçbir şey yapamadığımı anladım. En sonunda da kendimin olmayan kabahatlerin en çok beni üzdüğünü farkettim.
Sonra vazgeçtim...
Anlamı olmayan savaşlardan, faydası olmayan çabalardan ve değmeyecek sevgilerden... Hepsinden vazgeçtim. Çünkü dalların kırılınca anlıyorsun yeniden filizlenmenin ne kadar zor olduğunu.
Reklam