Şimdi düşününce komik derecede tuhaf geliyor ama o zamanlar umutluydum. Sanki kaçtığımız karanlığa geri dönmek her şeyi temizleyecek gibiydi. Bana her şeye yeniden başladığımı, hayata yeniden geldiğimi hissettiriyordu.
Bazen onları izlemek canımı yalıyor, sanki kalbim de onlarla birlikte büyüyor. Büyüyor, kaburgalarımı itiyor ve bazen onu artık içeride tutamayacağıma dair beni tehdit ediyor.