Biliyorum, bütün zindanlar benim
Özgürlük senindir aşk ülkesinde
Ardımda korkunun son bekçileri
Hayatıma çökmüş sisli tepeler
Aldırma, ellerim boş kalsın yine
Ay ışığı düşsün kirpiklerine
Kahra kırgın, yalnızlığa küskünüm
Sen baharın yar gününde açan gül
Ben baharın her gününde suskunum
Gelmesem kırılır mı dalları selvilerin
Gelmesem hangi deniz senin kalbinden derin
Yıkılır mı ansızın orada bir can tanesi
Bir duy, yalnızlığımı inleten kimin sesi
Hani bir bak diyorum o şehrin yollarına
Belki bir gölge olup düşerim kollarına
Sen ey beni bekleyen sonsuz acı ve umut Gelmesem de, göklere bakmadan beni unut