Esra Yanık
@eyanikk
hayata barışık gibi duran mütebessim yüzümün saklı küskünlüğü
Reklam
…kelimenin sorumluluğu… yaratmanın sorumluluğu, var etmenin dayanılmaz ağırlığı… üç noktayla bunca anlam ifade edebiliyorken, sırf iki kapak arasında olsun diye kelimlerle oynayarak anlamı eğip bükmenin vebalinden kim kaçabilir?
Hayatın güzel olduğuna kanaat getirir insan bir yaştan sonra. Çünkü artık hayalleri hakkında umudu kalmamıştır. O kız yoktur dünyada, karşısına çıkmayacak ve ona aşık olmayacaktır. O işte çalışamayacak ve o evde oturamayacaktır, o araba kendisinin olmayacaktır. Herkes kendinden bahsetmeyecektir. Saygı duyulan adam denmeyecektir arkasından. Bitmiştir rüya. Yarım yamalak bir sevda kırıntısının kenarından tutulacak, o kırıntı da evlilik hazırlıkları sırasında tükenecek, artık o saatten sonra sadece biraz sevilmek zorunda olunan kızla evlenilecek, o işe girilecek ve o işe gitmek için her sabahın köründe tıkış tıkış bir otobüste ayakta yolculuk edilecek, ay sonunda da vereceği kiradan biraz fazla bir para cebe koyulacak, muhtemelen tavanı akan bir evde oturulacak ama hayat yine de güzel olacaktır.
Mutluluğun en kötü tarafı; paylaşacak kimse yoksa işkenceye dönüşebilme yeteneğidir, bilirsiniz.
Reklam