Eylül
@eylulebirnot
4 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
yalnızlığın içinde kırılgan bir hayat hikayesi yaratan biriydim sadece. Tanrı ise, bu insanin fersiz bakışlarından çekilmiş, onu yüzüstü bırakmıştı.
Yalnızlıkla kutsanmış bu yolculuğa neden çıktığımı bilmiyorum. Hayalini kurup yarattığım gelecek parlak bir yaz göğündeki bir bulut gibi gözlerimin önünde buharlaşıyor.
Hangi yolların bittiği yerdeyim? Nereye gitmeliyim? Sanki bir sahnedeyim de rolümü unutmuşum.
"Şimdi her şeyi biliyorum." Diyerek aydınlanan ve dünyaya sırt çeviren Buda'ya mı öykünmeliyim?
"Her şey idim; hiçbir şeye değmezmiş." Diyen Septimus Severus gibi kayıtsız bir tavır mı takınmalıyım?
Yoksa Muhammed gibi bir mağaraya sığınıp Cebrail'in rolümü hatırlatması için kırk yaşımı mı beklemeliyim?
Kendi kendini yok eden insandan daha bedbahtı varsa, o da sevdiğini kendi elleriyle uzaklaştırandır.
Donmaya başlayan bir beden, sahibini kör bir umut ve bir cendere gibi sıkan uyuşukluk içinde ölüme teslim eder.
Kelime oyunu :)
(tekel)inle tut beni (alkol)larına sar beni; n(efes)ine muhtacım; (bira)n olsun bı(rakı)p gitme beni...