Otobüste cama yaslanıp yolu izleyen ve uzaklara dalan birini görünce, masasındaki kitaplara bakıp yolsuzlukları, adaletsizlikleri, dünyanın bir ucunda olan savaşları, erkenden hayata gözlerini yuman o canları düşünen ve sessizce iç çekip ders çalışan birini görünce anlıyorum ki, hayat kısa. Herkesin gözlerinin ardında; koca bir dünya, kimsenin bilmediği sınavları, derdi, yükü var. Nazik olun. Çünkü karşılaştığınız herkes farkında olmadığınız zorluklarla boğuşuyor...