“Artık, hayatla barıştım. Her şeyi tekrar seviyorum. Kâmran, bir akşamüstü, kalbime gömdüğüm o zavallı miniminileri öldüren sen olduğun hâlde bu gece, senden bile eskisi kadar nefret etmiyorum.”
“İşte ben de tepki veriyorum! Acıya çığlık ve gözyaşlarıyla karşılık veriyorum, sessizliğe öfkeyle, alçaklığa ise tiksintiyle. Bence hayat tam da buna denir.”