Reklam
Biz konuşurken sesler susardı, biz öpüşürken dünya yanardı, biz sarılırken çocuklar gülerdi. Şimdi gürültüden, mutsuz çocuklardan başka hiçbir şey göremiyorum..
Evet her insan özler birilerini. Herkesin vardır yamacında bir hayaleti. Ama bazen hayalet öyle sarıyor ki beni. Nefes alacak yer bırakmıyor. Özlemek her zaman güzel değil.
Kimse kimsenin üstünde gezen kara bulutları, neyle hınca hınç dövüştüğünü, hangi köşeyi döndüğünü ve hangi köşeyi dönerken arkasında ne bıraktığını bilemez.
Aşkı meşki yerin dibine batsın. Ne için yaşıyorsun dediklerinde yüzün gözümün önünden bir an dahi gitmiyor.
Reklam