Önümüzdeki şiir kavga şiiridir. Hayatı bütün yönleriyle ve fakat kasıtlı bir doğrultuda, insanın yücelmesi, yorgunluğun, umutsuzluğun yenilmesi, insani olanın galebe çalması doğrultusunda anlatmak amacı güden bir şiirdir. Cılız bireysel küskünlüklerin değil kalabalıkların, aşk ordularının, militan korolarının şiirdir. 
Çıkışımız Şiirde açıklığa, somutlığa ve her şeyin gevelemeden söylenmesine ilişkin olacaktır. Şiir yaşamın damıtık durumu olmalı, böylece bir “biçim” kurulmalıdır.
Sonuç olarak şunu demeliyiz; duygu, us ve dil, şiirin bu üç ögesi imge yoluyla girdikleri düzende başarıya ulaşıyorlar. Bu sentez insan ilişkilerini deşerken, açığa vururken özgün ve dengeli bir şiir yapısı ortaya koyuyor.