"Neden ağlıyorum bilmiyordu. Ben de söyleyemezdim ona. Korkardım bana başka gözle bakmasından. Zaten korkuyordum kaybetmekten. Kaybedeceğim hiçbir şey yok daha diye düşündüğüm bir vakitte gelmişti, iyi ki gelmişti ve asla gitmesindi.
"Senin çarşafların arasında aradığın... Benim. Bana ait bir şey değil seni bana getiren. Kaybolmuşsun, küçük karaca... Senin aradığın benim. Kurtuluşun benim."
"Kendimi parçalarım ama onun kalbini kırmam."
"Zaten isteyerek kırmaz kimse kimsenin kalbini."
"Öyleyse hata yapmak âşığa caiz değil mi?"
"Üflesen geçer mi oğlum, kalbin acısı?"
"Geçmez. Ama kalbin mayasında var kırılmak. Zaten insan sevdiğine kırılır."
"Kırıla kırıla, ne olacak oğlum hâlimiz?"
Aşk olacak.