EZGİ
@ezgis3_
Şu anda okuduğu kitap
Olmayacağını bildiğim halde hayatımı ona tekrar sarılabildiğim günlere geri dönmeye çalışarak geçirdim.
Reklam
Fakat diğerleri öyle değil, canımın içi. Diğerleri kibirli; yatakta, sofrada, yürüyüşte, güçlülere yaltaklanırken ya da kafede tok bir sesle garsonu çağırırken, hepsi o kadar kibirli ki, kibir artık bana insanlığın devasız hastalığı gibi geliyor.
Biliyor musun, iki insan arasında, birbirine kızgın olmanın da bir değerinin kalmadığı anlar oluyor. Ve bu, çok hazin bir an.
İnsanların konuştukları saçmalık ne kadar büyükse, bir gün gerçekleşeceğinden o kadar emin olabilirsin.
Ben, azizim, bir mucize umuyordum. Nasıl bir mucize mi? Aslında sadece, aşkın o sonsuz, insanüstü, gizemli gücüyle yalnızlığı ortadan kaldırmasını, iki insan arasındaki mesafeyi kısaltmasını ve toplumun, adın, servetin, geçmişin ve anıların aramıza ördüğü yapay duvarları yıkmasını
.
Reklam