“Allah der ki, kimi benden daha çok seversen onu senden alırım. Onsuz yaşayamam deme seni onsuz da yaşatırım. Ve mevsim geçer; gölge veren ağaçların dalları kurur. Sabır taşar, canından saydığın yâr bile bir gün el olur, aklın şaşar. Dostun düşmana dönüşür, düşman kalkar dost olur. Öyle garip bir dünya işte, olmaz dediğin ne varsa olur. Düşmem dersin düşersin. Şaşmam dersin şaşarsın. En garibi de budur ya, öldüm der durur ama yine de yaşarsın” demiş Hz. Mevlana. Ne kadar da doğru söylemiş.