Senem Mert
@ezranaz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölmeye bile layık olmamaktan korkuyordum. Çünkü ben bir çocuk, bir insan hatta canlı bile değildim. Ben sadece şey'dim...Ben zaten yoktum. "Yok" olan biri ölebilir miydi?
Düş kurmayı da bıraktıktan sonra "Umut" ve "İnanç" gibi kelimeler fazla süslü, abartılı, hatta anlamsız gelmeye başladı. Harflerin gelişigüzel yan yana gelmesiyle oluşmuş içi boş sözcüklerdi, böyle şeyler ancak masallarda olurdu.
Öfkesini dilediği gibi çıkarabilir, bana istediği kadar vurabilirdi. Artık hiçbir şeyin önemi yoktu. Öte yanan iç dünyamda çelişkili duygular yaşıyor, korku ve yoğun öfke arasında gidip geliyordum. Fakat duygularımı hiçbirini artık dışarı belli etmiyordum.