Faruk
@f4rukk
O kadar çok yokum ki... Dünya yokluğumla dolup taşıyor. Ben nerede yoksam, hayat orada. Nerede olursam olayım...
Reklam
Muhtemelen 1939'da da 1939 yoktu, sadece baş ağrısı ve kaygıyla uyandığın sabahlar vardı.
Mutluluk mu? mutluluk güneşe bırakılan süt, kış sineği ve erken bahar çiğdemleri kadar kısa ömürlüdür. Sırtı denizatınınki kadar kırılgandır. Sırtına atlayıp uzaklara koşturabileceğin bir kısrak değildir.
Sıkça getirilen bir yaşlı adam perdenin arkasına saklanmayı seviyordu. Orada saklambaç oynayan yaşlı bir çocuk gibi duruyordu, ama oyun uzamıştı, diğer çocuklar vazgeçmiş, evlerine gitmiş, yaşlanmıştı. Ve onu aramaya hiç kimse gelmiyordu. O ise orada perdenin arkasında duruyor ve neden geciktiklerini anlamak için ürkekçe başını çıkartıyordu. Bu saklambaç oyununun en korkunç tarafı seni artık kimsenin aramadığını anlamak. Sanırım o bunu anlamayacaktı.
Eğer bir zamanlar birini sevmişse, bu yine kendi varlığının kanıtı sayılabilir.
Reklam