Feyzullah
@f5feyz
146 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Ama, şimdi görebildiğim kadarıyla önemli olan, bir insanın ne yapıp ne yapmaması gerektiği değil; önemli olan ne yaptığıdır.
Sayfa 120
Yaşamak muhteşem, güzel, romantik ve fevkalade çılgınca.
Sayfa 120
"Hatır sormalarla beni aralarına alırlar. Suyla karıştırılmış alkol uzatılır, çok geçmeden âleme dalarım. Beynimde kurtlar kımıldayıp durmaya başlar. John Barleycorn yaşamın çok büyük olduğunu, hepimizin cesur ve iyi, kayıtsız tanrılar gibi, çimenlerde zıplayıp duran özgür ruhlar olduğumuzu, dünyanın kesilip biçilmiş kurallarının hepsinin, cehenneme kadar yolu olduğunu fısıldayıp durur."
Sayfa 98
"Tanrı beni içlerinde iyilik taşımayan, yürekleri ve kafaları buz gibi soğuk olan, sigara ve içki içmeyen, küfür etmeyen erkek cinsinin çoğundan korusun. Bunların zayıf damarlarında, yaşamın sınırlarını zorlayacak, şeytani ve cesur olabilecek ne bir heyecan ne de bir dürtü vardır. Bu insanlara, meyhanelerde rastlayamazsınız. Yitik davalar peşinde koşmazlar. Macera yollarında alev alev yanmazlar. Tanrı’nın kendi çılgın âşıklarını sevdiği gibi sevmezler. Bunlar ayaklarını kuru tutmakla, yürek atışlarını korumakla, ruh bayağılıklarından, sevimsiz yaşam başarıları çıkarmakla uğraşırlar."
Sayfa 97
"Vaizler, başlarına hiçbir şey gelmeyen insanlardı. Hep aynı yerde yaşayıp, aynı yerde kalırlardı. Düzen ve kural yaratıklarıydılar; dar, sınırlı ve kısır. Büyüklükleri, hayal güçleri, dostlukları yoktu. Benim tanışmak istediğim insanlar, rahat ve neşeli, gözüpek ve sırası gelince çılgın olabilen insanlardı. Cömert yürekli ve cömert elli insanlar, tavşan yürekliler değil."
Sayfa 96