Tuğba

Tuğba
Varsın kötülük gelsin, hüküm sürdüğünü zannetsin. İnsanın en nihai, en büyük zaferi kendi kalmaktır, insan kalmaktır.
Reklam
Bir kitapta okumuştum. "İnsanlar kalbini açınca iyileşirler," diyordu...
Anla beni. Beni sev. En çok sen sev. Çünkü ben seni en çok sevenim.
Hissizleşmek değil bu. Belki de insan denen varlık gerçekte hissiz bir varlıktır.
İçimde bir yerde her şeye boş vermiş bir adam vardı babam öldüğünden beri. Hayatımda var olan güzellikleri göremeyecek kadar acıyordu canım. Artık hiçbir şeyin acıtamayacağı ya da mutlu edemeyeceği kadar da yitirmiş gibiydim duyularımı. Varlık ya da yokluk... Artık hiçbiri hiçbir iz bırakamıyor gibiydi içimde. Tüm benliğim nasır tutmuştu.
Reklam