Dudakları tuhaf bir hareketle çarpıtıp dişlerini gösterdi, sonra hızla, sanki istemeye istemeye, başıyla ölüyü çavuşa göstererek:
-Bunun da bir anası vardı! deyip bir köşeye çekildi.
Bu sözlerin bıçak gibi yüreğime saplandığını hatırlıyorum...
Kaçmasına engel olmak için mi insanın ayaklarına prangalar takılır? Hiç de değil. Prangalar sadece küçük düşürme aracı, bir ayıp, bedene de, ruha da bir ağırlıktır.
Halbuki bunlar olmayabilirdi de; doktorlar başka türlü, yani daha kaba, daha merhametsizce davransaydılar, onlardan hesap soran olmazdı: Demek iyi olmaları, insanı içtenlikle sevmelerinden ileri geliyordu.