Hazreti peygamber (sav), ashabını eğitirken onlardan yaratılış özelliklerini değiştirmelerini değil, bu özellikleri hayra yönlendirmelerini istemiş; Allah’ın çizdiği sınırlar içinde karakter, fikir ve uygulama çeşitliliğini desteklemiştir.
Zorluk çıkarmaktan haz alan, işleri yokuşa sürerek, az takdir edip çok eleştirerek kıymetli olduklarını zanneden kimseler, Efendimiz’in kolaylaştırıcı ahlakını idrak edemezler.
Oysa bilinmelidir ki insanlara dayatılan kişilik özelliklerinin pek çoğu İslam’da yoktur. Daha doğrusu İslam, bugünkü kadar dar, kısır ve tek tip bir insan modeli değildir. 
İsrail oğulları ise -pek azı müstesna olmak üzere- üstün değerleri önemsemeyip basit istekler için sürekli yakınan, ellerindeki nimeti yeterli görmeyen, en ufak bir zorlukta hemen geri duran, inançlarında sebat göstermeyen, döküldükleri kabin şeklini alan bir yapıya sahiptiler.