Birbirinden farklı hayatlara ama benzer acılara sahip insanların hikayeleri ancak bu kadar güzel harmanlanabilir. Acının ülkesi yok. Her biri bir yerden, ailesinden, kendinden kaçmış insanlar. Bu kadar güzel dostluk ve bağ. Elif Şafak yine yapmış yapacağını, okurken yaşattı resmen. Bazen kelimeler gerçekten yetersiz kalıyor. Okuyun okuyun okuyun…
İnsanlık tarihinin sonu gelmez trajedilerinden biri, kötümserlerin hayatta kalma konusunda iyimserlerden daha başarılı olmasıydı. Eğer bu doğruysa zaten insanlık, insanlığa inancı olmayanların genlerini taşıyordu…