İyiler, ne para için yönetmeyi üzerlerine alırlar ne de şeref için. Yönetmelerine karşılık ücret isteseler, kendilerine ücretli uşak, yönetmenliklerinden faydalanarak gizlice para çekecek olsalar hırsız derler diye korkarlar. Şeref için de razı olmazlar bu işe; çünkü, düşkün değildirler şerefe. Bu yüzden yönetmeyi üzerlerine almak için karşılarında bir zor, bir ceza bulunması gerekir. Belki de, bir kimsenin yönetme işine zorlanmadan, kendiliğinden atılması bu yüzden ayıp sayılmıştır. Burada cezanın da en büyüğü, kendimiz yönetime karışmayınca daha kötü birinin yönetimine girmiş olmaktır. Bence en değerli insanlar, bundan korktukları için yönetmeyi ele alırlar; yoksa bir nimete konmak, rahatlarını sağlamak için değil.
Benim işgal ettiğim bu incecik yer Diğer, ben olmadığım ve benimle ilgisi olmayan alanla karşılaştırınca o kadar minik kalıyor ki; yaşadığım zaman da benim olmadığım ve olmayacağım sonsuzlukla karşılaştırınca öyle hiçten ki... Oysa bu atomda, bu matematik noktada kan dolaşıyor, beyin çalışıyor ve bir şeyler istiyor... Bu ne saçma, ne basit şey!