Kendini asla unutmamalısın. Ve her zaman varlığının en içteki özünden hareket etmelisin. Eylemlerinin oradan - varlığının merkezinden - akmasına izin verirsen ne yaparsan yap mutlaka erdemli olacaktır.
Erdem, farkındalığın bir işlevidir.
Özgürlük... Ve özgürlük dediğimde kuralsızlıktan bahsetmiyorum. Beni yanlış anlayabilirsin. Özgürlük dediğimde bunu kuralsızlık olarak anlayabilirsin, çünkü genellikle böyle anlaşılıyor. Kontrollü bir zihin, özgürlük hakkında bir şey duyduğunda onu hemen bir kuralsızlık olarak algılar. Kuralsızlık, kontrolün zıt kutbudur. Özgürlük ise ikisinin arasında, tam ortasında yer alır; kontrolün ve kuralsızlığın olmadığı yerdedir.
İnsanlar, şartlandırılmış oldukları şekilde, yetiştirildikleri şekilde, kendilerinden beklenen şekilde davranmaya devam ediyorlar. Doğanın işlemesine izin verilmiyor; sadece terbiyenin işlemesine izin veriliyor. İşte benim köle dediğim insanlar bunlardır.