Kitlelerin ruhuna daima hâkim olan şey özgürlük değil, boyun eğme ihtiyacıdır. İtaat etmeye öyle meyillidirler ki kendisini onların başı olarak ilan eden herkese içgüdüsel olarak boyun eğerler.
Genel bir kural olarak, bir neslin tecrübeleri, bir sonraki nesil için faydasızdır ve bu yüzden bir şeyi ispat için anlatılan tarihi olaylar pek işe yaramaz.
Bir ülkenin gençlerine verilen eğitim, o ülkenin günün birinde ne olacağını önceden anlamamıza yarar. Bugünkü nesle verilen eğitim, en karamsar öngörüleri haklı çıkarır niteliktedir. Halbuki kitleye ilerleme kaydettiren veya geriye götüren, kısmen eğitim ve öğretimdir.
Dolayısıyla bazı şeylerin halkın hayal gücünde karşılık bulması, olguların kendisiyle değil, ne şekilde gerçekleştikleri ve halka nasıl sunulduklarıyla alakalıdır.