“Yaşamı aşama aşama yaşayacaksınız ama mutlaka bir bütün olarak düşünün. Gün gelip de bu hayata veda etme zamanı geldiğinde, ‘Yaşamımda kendim olarak var mıydım, gönlümce yaşadım mı?’ sorusuna nasıl yanıt verdiğiniz önemli.”
Bugüne dek denetim odaklı korku kültüründe, askerî hiyerarşi bilincinde yetişmiş insanları alıp bir sohbet ortamına sokmak ve bu mekanizma içerisinde insanın iç dünyasını önemseyerek değişmesini sağlamak zor, hem de pek zor…
Bu ülkede içindeki çocuk utanca boğulmuş ve bunalmış o kadar insan var ki!
İçi çocuk ama bedenen yetişkin… Bunlar kötü insanlar değiller ama her türlü kötülüğü de yapabilirler.