İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.
Git gide kötüye gittiğimin farkındayım.
Daha fazla uykusuz kalıyorum, kafamdaki sesler artmaya başladı, tutunacak dallarım teker teker kırılıyor. Öylece oturmuş bakıyorum, artık ne umudum kaldı ne de ümidim..
Ah nasıl bu yaşımda yaşlandım?
Bir umut vardı içimde
Kaybettim yirmilerimde
Her şey ne güzel diyeceğime
Kayboldum yirmilerimde
Farkında değilken hiçbir şeyin, iyiydim öyle
Ne toprağın, ne güneşin, ne de suyun suçu var. Bazen çiçeğin kaderinde açmadan solmak vardır. Ne senin, ne benim, ne de yaşayamadıklarımızın suçu var. Vuslat yazılmamışsa kaderimize, ziyan olmaktan başka ne gelir elden.