Fatma ERGÜN
@fatmaergun_
Gün olur, alır başımı giderim...
Hayal kırıklıklarının ruhumda açtığı büyük boşlukları zehirli bitkiler kaplıyor. Beklemek, beklemek, beklemek ve sonra hiçbir şey olmamış gibi kaldığın yerden devam etmek zorunda kalmak; umut etmek ve her seferinde incinmek, yaralanmak, yaramı sarmak, sarıp sarmalamak, saklamak, saklanmak, sarsılmak, ölesiye sarsılmak kalbimi yoruyor. Sonra aynı yerden tekrar tekrar kırılmak; bir kadının en korunmasız, kuytu yerinden, içten içe kurduğu hayallerinden.
Reklam
Herkesi memnun etmeye çalışmadığın, insanlara açıklama yapmayı bıraktığın, hayır demekten korkmadığın, herkesle aranı iyi tutmak için uğraşmadığın, elalemi artık umursamadığın, uyumlu olmak için kendini zorlamadığın, geriye dönüp bakmanın zaman kaybı olduğunu anladığın ve daima önüne baktığın o yaşlara gelmişsindir.
Kendi içine sığınmak, dünyayı terk ettiğin anlamına gelmez. Kendine geri dönüp kendini güçlendiriyorsun demektir.
Çok yoruldum diye söylendim , bir ağacın gövdesine yaslanıp; dolaşacak , evden çıkacak gücüm kalmadı...
Sanki uzun mesafeler boyunca yürümüş gibi yorgunuz ama geldiğimiz hiçbir yer yok. Sanki her şeyi çok seviyormuş gibi yapıyoruz ama dünyamız kaskatı, içinde neredeyse hiç sevgi yok. Sanki her düğümün çözümünü biliyormuş gibi konuşuyoruz ama her yaptığımızla, her söylediğimizle düğümler daha da çözülemez hale geliyor.Milyon tane kitap deviriyoruz görünüşte ama o kitaplardan hayata yayılan hiçbir bilgelik yok. Herkes ne kadar doğruluk timsali olduğunu ispat etmenin derdinde İyi de hayatın fotoğrafına bu kadar eğrilik nereden kanışıyor? Sanki aynı derdin dertlisi, aynı yolun yolcusu kocaman kalabalıklarmışız gibi konuşuyoruz, bir küçük kıvılcım yetiyor oysa aramızda koca koca yangınlar çıkartmaya. Aramızdan biri bir diğerine "Yalnız değilsin dediğinde hepimizi üşüten bir yalnızlık rüzgarı esmiyor mu her yanımızda?