Senden uzakta olduğum her gün, yanında olmadığım her gün kendimden nefret ettim. Bazen senden de ettim ama yine günün sonunda fotoğrafına bakıp seni severken buldum kendimi.
Huzurlu ve akıllı bir insanın talihsiz bir insanın durumunu kavraması, ona cesaret vermeye çalışması boşuna çaba! Bir hastanın başında duran sağlıklı birinin sahip olduğu fiziksel gücün birazını olsun ona geçirememesi gibi.
"Yıllar önce bırakıp gitmiştim onu. Yine de yüreğimdeki sevgiden bir şey kaybetmemiştim. Çünkü Atilla İlhan haklıydı; ayrılık da sevdâya dahil, çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili..."