cenaze kalkar, taziyeleri kabul edersiniz ancak eşyaların siz atmadıkça hiçbir yere gideceği yoktur. daha acısı her eşya bir anı taşır ve bakar bakar yine ağlarsınız. oysa eşya cansızdır, anlamsızdır ve sadece kullanırsınız, yani tek taraflı bir çıkar ilişkisi içindesinizdir. ancak işte o anda eşyalar sizden intikam alırcasına hayatınızı karartır.
düşünen, her şeye bir anlam verme telaşında
olan insan, bunun acısını, zararını belkide en çok böyle durumlarda görür.