Korkunç durumumdan ötürü bir "Siyah
Ben" ve bir "Beyaz Ben" parçalarına ayrılmayı, etrafımdaki korkunç hiçlikten ezilmemek için en azından denemeliydim.
Şimdi kısacası, bu olanaksızlığı, bu saçmalığı çaresizliğimde aylar boyunca denedim. Ama saf deliliğe veya tamamen zihinsel bir zayıflığa düşmemek için bu saçmalktan başka seçeneğim yoktu.
Böyle bir çifte düşünme aslıda bilincin büsbütün bölünmesini, beyin işlevinin sanki bir mekanik aparatmış gibi istendiği zaman açılıp kapatabilmesini șart koşar; yani satrançta kendi kendine karşı oynamak istemek, kendi gölgesinin üstünden
atlamak gibi bir paradoks demektir.
Şimdi, siyah ve beyaz tek ve aynı kişiyi oluştursalardı; o zaman tek ve aynı beynin, aynı anda bir şeyi bilip bilmemeli, beyaz rakip olarak hareket ettiğinde komut üzere bir dakika önce siyah rakip iken ne yapmak istediğini ve amaçladığını tamamen unutabilmesi, tamamen mantıksız bir durum oluştururdu.