Ahsen-i takvim insanın en güzel değerlerle donatılmış olması ve bu değerler doğrultusunda iyiyi, güzeli, doğruyu bulabilmesidir. Alet insandan ayet insana, ebter insandan kevser insana yücelmesidir.
İnsana yeryüzündeki hayatında korumak üzere emanet edilen her değer, korumak için söz verdiği her şey emanettir. Ve bu emanete ihanet etmeden riayet etmek, Âdem’i insan kılar.
Öyle ki âdem sem’ ile yani işitme özelliği ile vahye muhatap olur, basar ile yani görme gücü ile hakikate şahitlik eder, kalp/gönül ile iman eder. Yani beşer sem’, basar ve kalp ile âdemleşir. İlahî hakikate muhatap olmak, basiret sahibi olmak; imanı, muhabbeti, merhameti kuşanan bir gönle sahip olmak onu âdem/adam kılan değerlerdir. Bu durum Âdem’i yeryüzünde Allah’ın halifesi olmaya namzet kılmıştır.