arkadaşınız, karşılanan ihtiyaçlarınızdır. o, sevgiyle ekip minnet duygusuyla biçtiğiniz tarlanızdır. o, sizin sofranız ve ocağınızın başıdır. çünkü siz onun yanına aç gelir ve onda huzur ararsınız.
o keder, varlığınızla nasıl bütünleşirse o kadar neşe dolarsınız. şarapla doldurduğunuz kadeh de bir zamanlar bir çömlekçinin fırınında pişmedi mi? ruhunuzu dinlendiren tambur da bir zamanlar bıçaklarla oyulan bir ağaç değil miydi?