Feraye

Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüm; başucumda Bir melek elini uzatıyor bana.. Yapayalnız bir yolculuk... Ruhların beklediği bir yer var Orda, Bir sığır gözü gibi bakıyor bana Ölüm; Neden örtülerin altındasın, hadi çık! Görün bana Zaman yol alıyor O saat, ah o saat Kim bilir nerede konaklar Şatom kararıyor, ay ışığında mezar Lambayı yak anne, üşüdü parmaklarım Gidiyoruz azar azar Abdurrahman Cahit Zarifoğlu (Ocak 87/ son şiiri)