Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini, 
Cahit Sıtkı Tarancı
Cahit Sıtkı TarancıReklam
O gün belki sustum ama,
İçimde kendimi kaç kere öldürdüm,
Bir ben bilirim.
Her nefesimde biraz daha eksildim,
Her adımda biraz daha battım.
Gülüşlerimle örttüğüm yaralar,
Gece olunca fisıldadı adımi.
İçimde sessizce çöken bir şehir var,
Yikılmış sokaklarında kayboluyorum.
Her duvarında yankılanan bir ben,t
Ama kimse duymuyor, bilmiyor.
Günler geçtikçe silindim dünyadan,
Bir gölge gibi, varla yok arasındayım.
Ve belki de en çok,
Kendi yokluğum acıttı beni.
Reklam