PLuviofiL

PLuviofiL
@ferhadnemlib
Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşadıklarımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansımalarından ibaretti.
İnsanlar bir yığın acayip şeyler söylüyorlar.
Reklam
Evrenin ruhunu bizler besliyoruz ve üzerinde yaşadığımız dünya, bizim daha iyi ya da daha kötü olmamıza göre, daha iyi ya da daha kötü olacaktır. Aşk’ın gücü işte burada işe karışır çünkü sevdiğimiz zaman, olduğumuzdan daha iyi olmak isteriz her zaman.
Yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle.
Ve bir şey istediğin zaman, bütün evren arzunun gerçekleşmesi için işbirliği yapar.
Dünyanın ruhu insanların mutluluğu ile beslenir. Ya da mutsuzluklarıyla, arzuyla, kıskançlıkla…