Herkes güzel yollarda, ben adım bile atamamışım gibi. Herkes sevilmiş, benim başım hâlâ okşanmayı bekliyor gibi. Saatlerce beklenmesi gereken meydanda herkes oturacak bir tabure bulmuş bir ben ayakta kalmışım gibi.
Nasil sesli ağlanır bilmiyorum. Acı nasıl belli edilir bilmiyorum. Düşünce birinden el nasil istenir bilmiyorum. Nasıl yardım istenir bilmiyorum. Kendi söküklerimi dikmeyi biliyorum. Kendimi ayağa kaldırmayı biliyorum. Kuytuda tek başıma acı çekmeyi biliyorum. Yardım etmeyi biliyorum. Başkasına ihtiyaç duymaktan ölesiye korkuyorum. Bir yara bandı verenin yaramı ömür boyu unutmamasından ölesiye korkuyorum. Ben bu kadar güçlü ve bu kadar güçsüz olmaya dayanamıyorum.