Reklam
Samimiyet, gönülden ve candan davranmak demektir. Kalbi samimi olan insana karşı diğer insanların yüreğinde sevgi oluşur. Gönüllerde karşılıklı yanan bu sevgi ateşi giderek topluma sirayet eder. Kalp ile dil, gönül ile vücut dünyası, beden ile ruh arasındaki tutarlılık sağlam bir kişiliği ortaya çıkarır. Karşımızdaki insan ile her ne şekilde iletişim kurarsak kuralım, kalıcı bir ilişkiyi sürdürmek için samimi bir dil kullanmalıyız. Bir başka deyişle eğer kalbe dokunmak ve gönül kapısını aralamak istiyorsak, ifade edeceğimiz güzel ve uygun ifadelerin altında samimiyet olmalıdır.
Modern şehir hayatının ve çağımızın getirdiği en büyük sorunlardan biri ''hızla ve sonu bir türlü gelmeyecek olan hedeflere doğru çılgınca koşuşturmak'' ve koşuştururken etraftaki ayrıntıları, güzellikleri, küçük mutlulukları, kısaca hayata dair pek çok güzelliği göremiyor ve kaçırıyor olmamız. Oysa biraz yavaşlayabilsek hayatımızdaki yoğunluğu azaltabilir ve etrafımızdaki dünyayı geniş algılayabilir, nice güzellikleri ve tatları fark edebilir ve sahip olduklarımızın değerini daha fazla anlayabiliriz.
Hayat akarken her zaman yeni şeyler öğreniriz. Bu yeni bildiklerimiz eski bildiklerimizle çeliştiğinde huzursuz oluruz. Şimdiye kadar bildiklerimizin yanlış olduğunu kabul etmek istemeyiz. Bilge bir insan şu an bildiklerine şüphe ile yaklaşır, bilgilerini sorgular yeni bilgilere açık olur. Cahil insan ise ilk olarak ne öğrendiyse onlarla yetinir. Bilgilerin doğruluğunu sorgulamayıp körü körüne inanır. İnsanı diğer canlılardan ayıranın akıl olduğunu unutur yalnız duygularıyla hareket eder.