Ferza Er
@ferzaa
İstanbul
Mardin, 28 Eylül
1313 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Biliyorum ki insan, ölünceye kadar kendi cevapsız sorusunun cengelinde asılır, ölünceye kadar kendine mağlup olur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben ki insanın yeryüzüne atılmasının, o yalnızlığın, o yabanciligin kederli bekcisiyim. Dünyayı karnimda dinmeyen bir sancı olarak taşıdım bunca zaman.
Önce yeserip sonra sararan bir basaktir hayat. Buna alisamazsaniz, içinizdeki toprak çabuk kayar.
"Ben" dedi, dilencilerden biri diğer dilenciye, "en az altında oturduğum bu duvar kadar eskiyim. Sırtımı dayadigim taşların, nemden eridigini hissediyorum bazen. Onca yil, herkes söküğünü dikerek çıktı insanlarin içine, ben diktiğimi sökerek. Ne kadar zengin olursam olayim, hazinemi,yırtık bir torbada saklamaya mahkumum. Buraya, bu duvar dibine bir gün gelmesem, cebe giren sayısız elin yoklugu boğar beni. Oturduğum bu yere öylesine alıştım ki geceleri bile çıkıp buraya gelmek istiyorum bazen. Ben burada, bütün bir hayatim boyunca, insanların yapmaktan odleri kopacak şeyleri yaptım. Yalvardım, ağladım ve acındırdım kendimi. İnsanlar isteseler de, kırılacak bir gurur bulamazlar bende. Artık dilenmek tabiatımın bir parcasi oldu. Ama yine de, şu akşamın gogsundeki yoksullukla yarışamıyorum. Keşke bir tek bunu çözebilseydim.."
"ben" dedi, kadınlardan biri diğer kadina, "otuz yıldır bu evde kendi içini doldurmaya terkedilmiş bir günlük gibiyim. Sanki dört duvarla ciltlenmisim de hiç dışına çıkamamışım tutulduğum günlüğün. İlk zamanlarda, bomboş sayısız yaprağım vardı, onlara bakar umutlanirdim. Bütün kayıplarımın, o yapraklardan birinde yer bulacağını düşünürdüm. Yanılmışım. Tozunu sildigim camlar tekrar tozlandi; pisirdigim aşı yeniden pisirdim; buyuttugum çocuklar bana hep çocuk döndü; boyadigim duvarları bir daha boyadım ve her seferinde solan çiçeğin yerine vazoya, solacak yeni bir çiçek koydum. Hayatın bende dolduracağı yapraklar gittikçe azalıyor. Bundan sonrası, bundan öncekinden başka türlü olmayacak, biliyorum. Ama yine de her akşam şu kapıyı aralarken, içimde bir genç kiz, bana ne beklediğimi soruyor. Keşke bir tek bunu çözebilseydim.."