Fethi őzaslan

Içimde sana dair çok sert sözler biriktirdim. Ne yeminler içtim,her şeyi yüzüne söyleyecektim. Olmadı, yapamadım. Ne yalanlara sığındım Kendimden utanmadım, sana utandım. Kış masalları uydurdum kendime, sözlerimi öldürürken gecenin bu saatinde.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sensizlik mümkündü Kış kapıya dayandı Kar damımda oynadı.
Üzgünüm ve kırgınım Yalnızlığının esiri değilim Burda ve şuranda durmak Kalbinde boğulmak Hiç mi hiç fedakarlığım Olamaz. Yapamadıklarımı öyle çekiştirme Bu senin eserin dünden bugüne Ne beni ne dünyayı Suçlu görüp yargılama Bu senin marifetinin sonucu. Ağla şimdi, dünya sana bir köşe Çıkmaz sokakların esiri Hükmün müebbet, Gökyüzünün rezili.
Dur ve sakinleş Gördüklerin yalnız leş Korkma ve cebelleş Göreceksin hepsi bomboş.
Neye yanayım dağlara mı kendime mi Hangi yollara bağırayım, hangi yüzle.